Aukje heeft een nieuwe ingeving gekregen : het posten van minimomentjes. Of ik iedere week zal meedoen is twijfelachtig. Toch even proberen op deze laatste werkdag van de eerste week van 2026.
Deze uil woont al een tijdje in onze keuken. Die kwam tot leven dankzij Eva en haar vriendinnen die hier maandelijks komen knutselen. Sindsdien houdt hij of zij ons in de gaten.
Vandaag gaat hij niet buiten op jacht naar muizen want ze voorspellen een storm. Harde wind en bakken regen zouden ons deel zijn. Dus oppassen als je naar buiten gaat. Voor je het goed en wel beseft hang je ergens aan de takken van een boom.
Fijne dag verder en tot de volgende.
😉
Toen ik woensdagmorgen naar buiten keek zag ik dit tafereeltje :
Heel mooi om zien, nietwaar. Hebben we eindelijk echt winters weer en zicht. Rond de middag haalde ik de sneeuw die op de auto ligt weg. Klaar om de “gladde” straten te trotseren. Tot mijn verbazing waren de straten sneeuwvrij. De strooidiensten zullen reeds vroeg in de ochtend op pad geweest zijn.
Nadat ik Eva bij haar tijdsbesteding afgezet had reed ik richting centrum. Ik had dinsdag gemerkt dat de Turkse bakker van start gegaan is. Even stoppen voor een brood. De winkel ziet er verzorgd uit en de bediening vriendelijk. Daar kom ik zeker terug.
Dit doet me aan iets anders denken : De vzw El Nour organiseert op woensdag 14 januari een infoavond over de verhuisplannen van de moskee naar een nieuwe stek in de Koornstraat. Tijdens een recent openbaar onderzoek werden meer dan 1.200 bezwaren ingediend.Ook Vlaams Belang voerde al actie tegen de verhuis.
Om iedereen voldoende te informeren, organiseert de vzw een infovergadering waar ruimte is voor vragen, dialoog en ontmoeting. De vergadering vindt op woensdag 14 januari tussen 18.30 en 20.30 uur plaats in het ondernemerscentrum in de Spanjestraat. Ik zal, indien mogelijk, aanwezig zijn op die vergadering. Dan zie en hoor ik hoe deze vork aan de steel zit. Ik houd jullie in ieder geval op de hoogte.
Dit was het weer voor vandaag. Fijne donderdag en alvast tot de volgende.
🙂
Toen ik gisterenmorgen door het venster keek zag ik dat er sneeuw was gevallen, niet veel maar toch.
Had ik net mijn ontbijt achter de kiezen, mijn telefoon kwam tot leven. Het was buurvrouw. Die moest naar de dokterspraktijk maar dufde niet rijden. “Blijkbaar is het heel erg glad op de weg” wist ze te zeggen. Even later waren we samen op weg naar de dokter. Op de weg lag er een vuile brij. Niet ideaal voor fietsers. Toch kwamen we zonder kleerscheuren en blikschade ter plaatse.
Onze katers keken verwonderd naar dat wit in onze tuin. Felix de zwarte kater bleef niet lang buiten. Louis, de brommende kater, vond weldra een plekje tegen onze garage en genoot van de zonnestralen op zijn vacht.
Tegen de avond kreeg ik terug een telefoontje van de buurvrouw. Ze had het toch geriskeerd om de kleine van haar dochter van school te halen, maar toen ze naar huis wou rijden gaf de batterij van haar auto de geest. Of ik de kleine kon ophalen en naar haar huis brengen. Ondertussen zou haar zoon afkomen met startkabels. Zo gezegd, zo gedaan.
Zo zie maar wat je op zo’n winterse dag kan meemaken. Voor vandaag nog een laagje en de rest van de week voospellen ze vooral regen. Dat belooft.
Fijne woensdag.
🙂
Gisternmorgen was ik op het stationsplein. Daar was men druk bezig alle feestmateriaal aan het afbreken. Ondermeer het reuzenrad werd vakkundig ontmanteld.
Op de Grote Markt zal men ook druk bezig zijn met afbreken, maar daar ben ik niet geraakt. Het begon te hagelen en ik was met de fiets. Niet leuk om dan rondjes te fietsen. Als de bliksem naar huis gereden.
Yep, het is gedaan met de kerst- en nieuwjaarsperiode. De volwassenen terug aan het werk en de jeugd terug op de schoolbanken. Leve de routine van elke dag.
Vandaag is het “Driekoningen”. Vroeger werd dit gevierd, maar daar merk ik tegenwoordig niets meer van.
Dit was het voor vandaag. Rest mij jullie een fijne dinsdag te wensen.
🙂
Deze morgen aan de ontbijttafel :
Vandaag weer naar school zegt Bieke.
Gelukkig moet ik niet meer gaan werken zegt nonkel Juul van achter zijn daklozenkrant.
Mijn man mag niet thuisblijven sneert buurvrouw Erna.
Ik heb werk genoeg op ons zendschip zegt Oma.
January is ook de naam van een meisje, net als bij voorbeeld April zegt Mieke.
Hoeze, ken jij haar dan vraagt Flip.
Ziezo, scholen weer open, de grote mensen weer naar hun werk. Leve de gewone gang van zaken.
Tot de volgende.
🙂
In opdracht van Bert een verhaal schrijven waarin de drie opgegeven woorden in moeten voorkomen. Wil jij ook eens meedoen met deze leuke schrijfopdracht? Klik dan op de volgende link.
https://sportnietaltijdleuk.com/
Deze keer zijn de woorden: Rioolzuiveringsinstallatie, Rehabilitatie en Overgevoelig.
Nonkel Juul staat met zijn handen in de zakken te kijken naar de Rioolwaterzuiveringsinstallatie aan de rand van het dorp.
“Een mens leert hier nederigheid,” zegt hij plechtig. “Alle shit komt hier samen.”
Bieke rolt met haar ogen. “Nonkel, dat kan ik ruiken hoor.”
Mieke knijpt haar neus dicht en doet een stap achteruit. Ze is wat overgevoelig voor geuren, dat weet iedereen. Vooral de winden van nonkel Juul en Connie zijn niet te harden.
Juul knikt begrijpend. “Dat is niets om je voor te schamen. Ik ben zelf ooit overgevoelig geweest voor mosterd en gezag.”
Bieke lacht. “En hoe ben je daarvan genezen?”
“Door rehabilitatie,” zegt Juul ernstig. “Ik heb leren aanvaarden dat mosterd sterker is dan ik.”
Ze wandelen verder langs het hek. Mieke ademt diep in, ondanks de geur. “Weet je,” zegt ze, “misschien is dit ook een vorm van rehabilitatie. Leren omgaan met wat ongemakkelijk is.”
Bieke knikt. “Zoals met Finneke.”
Juul wijst naar de installatie. “Zie je wel? Zelfs vuil water krijgt hier een tweede kans.”
Mieke glimlacht. “Dan is er hoop voor Finneke en dikke Annie.”
Dit was dus de laatste opdracht van 2025 en de eerste die ik publiceer in 2026. Fijn weekend en tot later.
🙂
De dingen des levens ! 